Woensdag 28 juli (2)

Het is een stevige rit vanaf Furnace Creek naar de Yosemite View Lodge. Het boekje zegt 500 km, Tom heeft er ruim 100 meer. We tanken toch maar even bij de eerste tankstop die we tegenkomen. Want zonder benzine in de desert, dik 40 graden, nauwelijks verkeer, dat lijkt me niet gezond.

Bij het tankstation in Stovepipe Wells is ook een saloon. Allemaal toeristisch natuurlijk, maar het ontbijt is er prima. Warm (bacon, scrambled eggs en toast) maar vooral het koude vruchtendeel is erg goed. Bessen, druiven, grapefruits en pruimen. We scheppen er goed van op, want het is een buffet en we zijn Nederlanders. Dus willen we veel waar voor ons geld.

Dan de lange, lange rit naar Yosemite. Onderweg verandert het landschap van stenenwoestijn naar zandwoestijn naar savanne naar bosrijk (ineens), dan weer grasland (erg droog trouwens) tot we de alpen ingaan. Oh nee, de Sierra Nevada. Maar ze zien er hetzelfde uit. Enige verschil: in de Alpen heb je van die haarspeldbochten, hier zijn het rechte wegen met af en toe een flauwe bocht erin. Ik ben deze dag wel blij met de zes-cilinder Malibu. Een Kia-tje had er wel moeite mee gehad. Nothing beats cubic inches.

Yosemite moet je niet doen op een vakantiedag in juli. En zeker niet aan het eind van een lange rit. Het is gewoon filerijden in dat park. En er is weinig te zien in het deel dat wij doorkruisen. Eigenlijk een beetje een teleurstelling dus.





De Yosemite View Lodge is een prima motel. We eten er pizza (Colin wil weer de medium sized, wanneer leert ie ’t nou?) en kijken tv. Senior vindt het rond middernacht wel goed geweest, junior kijkt wat langer. Hij mag toch uitslapen tot tien uur de volgende dag, want dan is het een kort ritje naar San Francisco.