We pakken onze oude routine weer op: wakker rond negen uur, douchen, inpakken, uitchecken en dan op pad. We geven de bon af aan de Valet, en de auto wordt voorgereden. Een fooi van 10 dollar, en nog blijft het goedkoop parkeren (geen parkeergeld namelijk in Las Vegas!). We toetsen Red Rock Canyon in op de TomTom, en gaan op weg. Colin toetst dan Subway in voor een ontbijt, gaat ook goed. Er zit een junkie te paraderen bij die Subway, beetje vreemd type, waarschijnlijk verslaafd aan
Crystal Meth want ze zit de hele tijd aan dr gezicht te plukken.
Een half uur na dat stevige ontbijt rijden we het
Red Rock Canyon State Park in. Voordien kleuren de rotsen al dieprood, beetje vreemd, het zijn eerst echte strepen (lagen) middenin de bergen. Later kleuren de hele bergen rood.
Colin heeft er nog een kleine aanvaring met een van de agaves. Daarna poseert hij vriendelijk als altijd.
Het park is in de desert: allemaal steenslag. Het levert mooie plaatjes op. Zelfs met de Blackberry!
In Death Valley NP zien we als eerste
Zabriskie Point, een oude
boorzuur (borax) afgraving. Prachtig gezicht, felgeel tussen bruine bergen. Je moet wel even je auto uit bij 42 graden in de schaduw (eh, welke??) en 150 meter lopen. Iemand sprak eens: als het meer dan 50 meter lopen is, is het de moeite niet. Deze keer wel, zie foto. Overigens is in de parken alles keurig voorzien van plakkaten met veel uitleg, erg interessant.
Een half uur na dat stevige ontbijt rijden we het Red Rock Canyon State Park in. Voordien kleuren de rotsen al dieprood, beetje vreemd, het zijn eerst echte strepen (lagen) middenin de bergen. Later kleuren de hele bergen rood. 
Colin heeft er nog een kleine aanvaring met een van de agaves. Daarna poseert hij vriendelijk als altijd.
Het park is in de desert: allemaal steenslag. Het levert mooie plaatjes op. Zelfs met de Blackberry!
In Death Valley NP zien we als eerste Zabriskie Point, een oude boorzuur (borax) afgraving. Prachtig gezicht, felgeel tussen bruine bergen. Je moet wel even je auto uit bij 42 graden in de schaduw (eh, welke??) en 150 meter lopen. Iemand sprak eens: als het meer dan 50 meter lopen is, is het de moeite niet. Deze keer wel, zie foto. Overigens is in de parken alles keurig voorzien van plakkaten met veel uitleg, erg interessant.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten